Bir padişahın güzel ve bakımlı bir doğan kuşu vardı. Bir gün bu kuş serkeşlik edip kaçtı bir kocakarının çadırına girdi. Kocakarı bu sırada un eliyordu. Doğanı tutup bağladı, kanatlarını ve tırnaklarını kesti.  

   - "Ehli olmayanların eline düşmüşsün sana iyi bakamamışlar, kanatların da tırnakların da çok uzamış." dedi.  

   Doğan yesin diye önüne saman koydu.  

   - "Anacığın sana ne güzel bakıp seni besleyecek." dedi.  

   * İşte cahilin sevgisi böyledir, cahil yolda daima çarpik, daima yampiri yürür...